อาจารย์...
คงไม่เกินไป ที่ผมจะเรียกท่านว่าอาจารย์
ผมคือ คนคนนึงที่ห่างไกล
ผมมีที่อยู่ มีจุดยืน มีกิจกรรมของผม
ซึ่งเป็นสิ่งที่ธรรมดา ที่คนทั่วๆ ไปต้องมีกัน
...
อาจารย์ทราบหรือไม่ว่า
ท่านได้สร้างสิ่งมหัศจรรย์สิ่งหนึ่ง
แม้ว่ามันอาจจะแค่เล็กน้อยสำหรับอาจารย์
แต่มันยิ่งใหญ่ ยิ่งใหญ่มากสำหรับผมเลยทีเดียว
...
อาจารย์ทราบหรือไม่ว่า
พลังบางอย่างของอาจารย์
ได้สื่อเข้ามาในใจผม
ผมก็อยากสื่อพลังนั้นไปถึงอาจารย์บ้าง
แต่คงเพราะผมยังไม่ถึงขั้น
ผมคงยังไม่สามารถสื่อพลังนั้น กลับไปหาอาจารย์ได้
...
อาจารย์ทราบหรือไม่ว่า
อาจารย์ได้ปูเส้นทางให้ผม
ได้เดินตาม
แม้ว่าอาจารย์อาจจะปูเส้นทางไว้ให้คนอื่นเดินตามบ้าง
หรือบางทีในใจอาจารย์ไม่ได้อยากให้คนอื่นเดินตามเลย
แต่ก็มีคนไม่น้อย ที่กำลังเดินตามอาจารย์
ผมเป็นหนึ่งในนั้น
แต่!!!
แต่ผมก็เป็นแค่ "หนึ่ง" ใน "นั้น"
ผมไม่ทราบว่าอาจารย์จะคิดไว้อย่างไร
แต่ผมกลับคิดว่า
ครั้งหนึ่งในชีวิต ผมก็ต้องการที่จะใกล้ชิดกับอาจารย์ซักครั้ง
ผมไม่รู้ว่า ผมจะฝ่าคลื่นอะไรบางอย่างเข้าไปใกล้ชิดอาจารย์ได้หรือไม่
ถ้าผมทำไม่ได้ ผมคงเสียใจ
แต่ถ้าผมทำลงไป ผมก็คงเสียใจ
ผู้ที่ต้องการใกล้ชิดอาจารย์นั้นมีไม่น้อย
แต่ผู้ที่มีโอกาสนั้น กลับน้อยจนน่าใจหาย
ผมก็อยากเป็นหนึ่งในนั้น
แต่ผมคงโศกเศร้า ที่เห็นผู้ที่ประสงค์เดียวกับผม
...ต้องผิดหวัง...
และผมก็คงโศกเศร้าเช่นกัน หากตัวผมเองผิดหวัง
ผมควรทำอย่างไรดี
แต่อย่างไรก็ตาม
อาจารย์ ก็ยังคงเป็นอาจารย์เสมอ
แด่เวทย์มนต์ที่มหัศจรรย์ของอาจารย์
- เจ้าชายอาเมะ -
ป.ล. ดีใจครับ ส่วนมากรู้กันอยู่แล้วว่าดีใจเรื่องอะไร แต่ถ้าใครไม่รู้บอกนะครับ เดี๋ยวเฉลยเอนทรีหน้า (แต่เพื่อนๆ กลุ่ม FT ใครไม่รู้ผมโดดถีบจริงๆ อ่ะ)
ปอ-ลอ-สอง แด่คอมเมนท์สอง : ไม่ ใช่ เกริ่น ฟิค วาย นะ ครับ!
เผอิญเปนคนที่ออกจะซื่อบื้อ(ไม่)เล็กน้อย
#1 By sssis2272~~~ReDRo$eWitBlacKRibbiN^^ on 2006-07-08 21:02