雨宮デビルの憂鬱

ตั้งใจจะอัพหลายครั้ง แต่ก็ พวกเนื้อหาค้างข้ามชาติก็ยังอยู่

(ไอ่ไมนิจิอ่ะพอเข้าใจ แต่ไอ่สายกีตาร์ดีดเข้าตานี่มันจำเป็นตรงใหนฟะ?)

ก็เพราะว่าพึ่งเปลี่ยนสายกีตาร์ไง กำลังจะตัดหนวดออก พอดีนึกขึ้นได้ว่ามีคนเล่นมุกนี้

เราเลยเอามาเผยแพร่ซะเลย




กลับสู่ประเด็นหลัก

Favorite ตัวนี้ ผมใช้เวลาคิดมัน 3 วัน

กว่ามันจะเป็นกลอนต่อไปจนจบและลงเอย (ลง "เอย" ได้จริงๆ นะ ไม่น่าเชื่อว่าจะด้นๆ จนมันลงเอยได้)

คิดเสร็จแทบหมดแรงแคลลอรี่ แต่ก็ดีใจครับ ที่มีเสียงตอบรับในทางบวกเยอะมาก

ไม่สิ เรียกว่าเป็นบวกร้อยละร้อยเลย
(คิดกันหฤโหดขนาดนี้ ใครกล้าด่าก็มาดิวะ เดี๋ยวทิ่มตาด้วยสายต้าเลย)

จะบอกว่า ต้นตอ เอ๊ย ที่มาของ Favorite นี้น่ะ มีที่มาหลายที่

ที่แรกเลยก็ต้องบล้อกคนนี้อยู่แล้ว
www.extee.com/irvy

Favorite ของพี่วี่ในยุคก่อนน่ะ คล้องจองกันสวยงาม

แม้ไม่ค่อยตูมตาม แต่หลายคนก็ชอบเล็กๆ
(เพราะบล็อกเค้าไม่ได้ขาวเฟ็บแบบจงใจเหอนบล้อกเรา ฮ่ะๆๆ)

แต่ในความประทับใจในตอนนั้น ทำให้ผมคิดว่า เอาละ ซักวันจะต้องทำเฟ็บให้คล้องจองกันมั่ง

ต่อมา ผมไปคุ้ยหนังสือเก่าๆ ในชั้นเก็บของ

ไปเจอนิทานพื้นบ้านสุดกวนตีนแนวสองแง่สองง่าม มีนามตามท้องเรื่องว่า "สรรพลี้หวน"

จริงอยู่ ว่านิทานมัน ออกแนวกามๆ แบบขำๆ

แต่มันก็เป็นนิทานพื้นบ้านอ่ะคับ แบบ แบบเป็นคำกลอนอ่ะ

ผมอ่านไปก็ "เออ เจ๋งเว้ย มันเอามุกกามๆ มาแต่งกันเป็นกลอนได้"
(เป็นนิทานพื้นบ้าน มีพระเอกชื่อท้าวโคตวย ส่วนเนื้อเรื่องก็เหมือนนิทานจักรๆ วงค์ๆ ทั่วไป)

ก็เลย มีไอเดียเกี่ยวกับกลอนๆ ตอนั้น

หลังจากนั้นมาซักพัก

ผมก็ถามยูว่า
"ทำไมเฟ็บคราวนี้ไม่ค่อยมีเสียงตอบรับเท่าที่ควรล่ะ?"

ยูตอบว่า
"ก็เพราะมันเหมือนกันทุกคนละมั้ง แบบ ไม่ได้ลุ้นอ่ะ ว่าใครจะเป็นอะไร"

นั่นสินะ

เพราะตอนนั้น ผมให้ทุกคนว่าน่ารัก
(เพราะอยากให้คนคนนึงน่ารัก ฮ่ะๆๆๆ)

สุดท้ายก็เลย

เอาวะ! ที่นี้ได้ลุ้นตัวโก่งแน่ๆ

เลย ปฏิวัติเฟเวอริททันทีที่กลับถึงบ้าน

แรกๆ สมองก็ไหลลื่นล่ะ เพราะพวกบรรทัดแรกๆ นี่เพื่อนกันทั่งนั้น รู้จักกัน เลยหยิบมาเขียนง่าย

หลังๆ นี่ เป็นใครก็ไม่รู้ แอดเค้าเพราะบล็อกเค้าน่าสนใจ

แต่เนื่องด้วยไม่สนิทเป็นการส่วนตัว
จึงไม่รู้ว่าจะหยิบตรงใหนของเค้ามาเป็นกลอนดี

บางที ก็แต่งแบบ แซวเต็มที่

แต่ก็ กลัวว่าเค้าจะเคือง ว่า เฮ้ย สนิทก็ไม่ มาแซวกันงี้ได้ไง ไม่ชอบ อะไรแนวๆ นั้น

ก็เลย แต่งๆ ไป บางอันก็จิดๆ

บางอัน ก็แซวไปแล้วโดยไม่ตั้งใจ

ใครไม่ชอบอันใหนก็บอกมานะครับ จะเปลี่ยนให้
(ถ้าไม่ชอบแล้วก็ช่วยบอกที่ชอบๆ มาด้วยนะครับ ไม่งั้นคิดกันหัวแตกแน่)

---

มาถึงช่วงตอบคำถาม

ตอบตามคอมเมนท์เลยละกัน

ส่วนของแก๊กนี่ก็ ใช่ครับ

เวลานักเขียนการ์ตูนเค้าคิดมุกตลก เค้าชอบเรียกว่า "คิดแก๊ก"

ก็เลยจะสื่อถึงว่า เป็นการใช้ปัญญาให้เกิดความสบายอารมณ์ในขณะนั้น

ดังนั้น "ดั่งปัญญาขันขำคือนามนั้น" ก็แปลตรงๆ เลยว่า "เจ้าของบล็อกนี้ชื่อแก๊กค๊าบบบ"

"คือดาราจร ณ เทหวิถี"

ดารา ก็คือ ดาวครับ

จร ก็คือ เดินทาง ณ เทหวิถี

เทหะ คือท้องฟ้า วิถี คือหนทาง

หมายความว่า เป็นดาวที่เดินทางอยู่บนเส้นทางบนท้องฟ้า
(พอคิดจริงๆ มันหมายถึงดาวหางนี่หว่า แล้วตูแปลเป็นดาวตกได้ไงฟระ - -")

ช่างเถอะๆ รั่วนิดรั่วหน่อย

"ฉายาว่าบิดาจินรูปงาม"

อันนี้เล่นง่ายไปหน่อย

ส่วน "อันดับสี่ในดวงใจรัตนอินทร์"

มันเป็นความจนปัญญาของผมเองครับ

เพรา 1 ผมไม่รู้ว่า สีเขียวภาษาบาลีว่ายังไง
2 เป็นโซนของคนน่ารัก 7 คน ก็เลยมีคำว่า "อันดับสี่" มากินพื้นที่ไปแล้ว 3 คำ
เหลือพื้นที่อีก 5 คำ

แล้วตูจะสื่อยังไง

สุดท้าย เลยใช้คำว่า "รัตนอินทร์" ที่แปลว่า "อัญมณีที่(สี)เหมือนพระอินทร์"

ก็คือ เป็นแก้วสีเขียว (หยก) น่ะเอง
(จริงๆ ของจริงๆ คือไม่รู้ว่า หยก ภาษาบาลีมันว่าไง)

"สุรเสียง สีหนาถตวาดลั่น"

อันนี้ก็เล่นง่าย
แถมอยู่โซนบนๆ ซึ่งเป็นโซนเพื่อนและคนรู้จักและสนิท
ก็เลย หยิบมา แซวง่าย แถมให้อารมณ์โบราณๆ ดีด้วย

"โอรสผู้ทรงศักดิ์สูงยิ่งยิ่ง"

อันนี้มีคนสงสัย

แต่ก็ แปลตรงตัวครับ

โอรสผู้ทรงศักดิ์ = เจ้าชาย = Prince

สูงยิ่งๆ = เหนื่อขึ้นไปอีก = Super

รวมกันก็คือ Super Prince ก็หมายถึงชินนั่นเอง

"อันดับห้ามาถึงวรรณกล้วย"

อันนี้เป็นอะไรที่หน้าด้านใช้มากครับ *ยอมรับด้วยความเขินอาย*

เพราะผมไม่รู้ว่า กล้วย ภาษาบาลีว่ายังไง

ก็เลย เอาวะ กล้วย ก้อกล้วย ทื่อๆ นี่แหละ

เลยใช้คำว่า วรรณ ที่แปลว่า ใบไม้ กลายเป็น ใบของกล้วย

ก็คือ ใบตอง น่ะเอง

"นวทศศิลาคีตพหวังค์"

อันนี้แปลจากชื่อบล้อกครับ

นว 9 ทศ 10 ศิลาคีต ดนตรีร็อค

พหวังค์ = พหุ + องค์

ก็คือ หลายองค์ (หลายตัว) เติม s
(จริงๆ น่าจะใช้คำว่า พหูพจน์)

ของอึ้งย้งที่ถามนะฮับ

"ได้รู้จักเพราะให้ทางไปสู่ฝัน"

ก็เพราะว่าตอนไปคอมเมนท์ให้บล้อกอึ้งย้งครั้งแรก

เค้ากำลังเฟลจัด แบบว่า ไม่ไหวแล้ว

ผมก็เลย ลองพูดดู เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง

และอีกครั้งหนึ่ง ที่ผม โคตรจะเฟล ไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว

ก็ได้อึ้งย้ง ที่มาเป็นหนึ่งกำลังใจ (พร้อมกับหลายๆคน)

ก็เลยรู้สึกดี รู้สึกดีที่เค้ายังจำได้ ว่าเราไปให้กำลังใจเค้า

รู้สึกดีที่เค้านับเราเป็นหนึ่งกำลังใจด้วย

จากที่ผมพูดไปงั้นๆ แหละ ก็เลยเปลี่ยนความคิด นับเค้าเป็นหนึ่งกำลังใจ เหมือนที่เค้าก็นับเรา

"ในบางครั้งก็รับรู้ถึงความศิลป์"

อันนี้ไม่มีไรแอบแฝงในความหมายเลย

โดยส่วนตัวผมไม่ค่อยเป็นคนชอบดูรูปอ่ะนะ ชอบอ่านเท็กซ์มากกว่า

แต่อันนี้ เพราะว่า กลอนมันพาไปเพียวๆ ฮะ ไม่รู้จะจับอะไรมาขยาย

"กาฬปรัศว์นิยมรุ้งทรงพลัง"
และ
"นิยมรุ้งหนึ่งปรัศว์ชัดอีกอัน"

นิยม ก็คือ Pop รุ้ง ก็คือ L'arc

กาฬ ก็คือ Dark ปรัศว์ (สีข้าง) ก็คือ Side
(จริงๆ น่าจะใช้คำว่า ปักษ์)

ก็เป็นอีกอันนึงที่แปลตรงตัวครับ

"สรวลศีรษะ ณ พักตร์บีโชคดี"

อันนี้ก็ คิดยาก แก้หลายครั้ง

สุดท้าย เลยเอาคำว่า "หัวสมายล์" มาแปลเป็นกลอน

สรวล = หัวเราะ ศีรษะ = หัว
(จริงๆน่าจะใช้คำว่า แย้มโอษฐ์ ณ ศีรษะ)

อะไรแนวนี้ ใครสงสัยอันใหนอีก ถามได้นะครับ
ที่มามีเยอะแยะ

ท้ายที่สุดต้องขอบคุณเพื่อนๆ ที่ชอบนะครับ

จบแบบนี้ อึ้มม มัน..มันยังไงดีละ








แต่ นานๆ ที จบแบบนี้ก็ดีเมหือนกัน (ฮ่าๆๆ คาดหวังวิธีจบแปลกๆ แบบคราวก่อนๆ นั้นละสิ ฮ๋ะๆ ขี้เกียจคิดเฟร้ยยยย)