性別は「姫」

ไปงานโอตะมาด้วยสภาพอารมณ์ที่ไม่ค่อยดี

เพื่อนๆ หลายคนก็คงเห็นว่าอารมณ์ไม่ค่อยงามนักเลยไม่ค่อยมีใครก่อกวน

ขนาดตัวกวนอันดับหนึ่งอย่างพี่ทิงยังไม่กวนผมเลยนะ

(แต่ใครก็ไม่รู้ พยายามกวนกันอย่างสุดซึ้ง เซ็ง)

---

ลำบากตั้งแต่เช้า ตื่นมาก็ต้องซักผ้า กินข้าว รีบออกจากบ้าน

ทำผม ใช้เวลาราวๆ ชั่วโมง

ทีแรกคิดจะทำสีผมด้วย แต่ตังไม่ถึง เลยต้องยกเลิกไป

ก็เลยซื้อสเปรย์เอา
(ผลจากการคอสครีดสองครั้ง ใช้สเปรย์ 2 ครั้ง เน่า 2 ครั้ง คราวหลังไม่ใช้สเปรย์แล้วโว้ย!!!)

นั่งแท็กซี่จากบ้านไปสยาม

พลิกสยามหาสเปรย์ ใหนวะ!!!

ไม่เจอ เจอแต่สเปรย์กากๆ

ก็เลยเอาๆ มาหน่อย เผื่อใช้ได้
(จำไว้ว่า ทีหลังอย่าเผื่ออะไร เพราะเผื่อทีไรใช้ไม่ได้ทุกที)

สรุปคือ เสียทั้งเวลา เสียทั้งค่ารถ

มาถึงงาน เปลี่ยนชุด คอส

คอสๆๆๆ

คอสๆๆ

---

ใครก็ไม่รู้บอกว่า

"ครีดน่ะ ไม่เห็นเท่เหมือนในการ์ตูนเลย"

ก็ ขอโทศละกันนะครับ ที่ไม่เท่เหมอนในการ์ตูน

ก็ขอโทษละกันนะครับ ที่ไม่ได้เกิดมาเท่

ทุกวันนี้ก็คิดอยากเกิดใหม่อยู่เหมือนกัน

ซักวันนะครับ ไว้มีโอกาส เร็วๆ นี้ล่ะ ซักวัน

---

ข้างบนน่ะ ช่างมันเถอะนะครับ

มาดูเรื่องน่าอึ้งมั่งดีก่า

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

ในงาน Ota Ota Suki(dayo)

ผมเดินไป...เดินไป...

เห็นบูธนึง ใครก็ไม่รู้นั่งอยู่ น่ารัก ผมยาวๆ กำลังก้มหน้าทำอะไรซะอย่าง...

คล้ายๆ จะเป็นคุณแยม

ผมเลยเข้าไปใกล้ๆ บูธนั้น เพื่อรอจังหวะมองหน้าชัดๆ ว่าเป็นคุณแยมรึเปล่า

ไปกะนาจัง (นาเนีย นะคับ ไม่ใช่นาสุ)...

ในขณะที่ผมกำลังมองว่า นั่นคุณแยมรึเปล่า...

พลันก็เห็นสาวน้อยน่ารักนางหนึ่ง กำลังนั่งส่งยิ้มหวานโบกไม้โบกมือให้

ผมก็...เอ๊ ใครว๊า... แต่ก็โบกมือให้ไปตามมารยาท

จากนั้น ก็มาถามนาเนียว่า "คนนั้นใครเหรอครับ?"

คนนี้น่ะครับ ใครเหรอ?

[เครดิทรูป โดย Karael]

นาจัง ก็ไม่ยอมตอบ ปล่อยให้ผมสงสัยต่อไป...

แต่เอ๊ะ ท่าทีหยังงี้ ปกติพี่แกจะตอบทันทีที่ผมถามไม่ใช่เหรอ

ใครว๊าาาา ใครซักคน คุ้นๆๆ

พอไปถามใครก็ไม่รู้

"เนี่ยๆ เมื่อกี๊ เห็นใครก็ไม่รู้ น่ารักดี แต่งตัวเหมือนโคยุกิ"

"พี่ซานิไง!"

"หา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!?"

พ...พี่ซานิจริงๆ เหรอเนี่ยยยยยย

ทำไม ทำไม ทำไมผมจำไม่ด้ายยยยยยยยยยยยย

ผม...ผมผิดไปแล้วครับ

ผมขอสำนึกผิดร้อยปี TwT

แต่ที่ผมจำไม่ได้น่ะ...

เพราะวันนี้พี่น่ารักเกินไปตะหากล่ะ!!!!