Prince Ame

เลทไปเป็นวัน

แต่ช่างเถอะเนอะ

เอาเป็นว่า ขอให้อาจารย์มีฟามสุข และก็ผลิตเพลงให้พวกเราฟังเยอะๆ ต่อๆ ไปนะครับ

เนื่องจากปีที่แล้ว

ผมได้พูดถึงประวัติความเป็นมาของอาจารย์ในนี้ http://tuesbass.exteen.com/20051003/l-arc

ณ วันนี้ ผมก็จะลองมาพูดถึง ความรู้สึกที่มีต่ออาจารย์ละกัน

สำหรับผม เท็ตสึก็เปรียบเสือมนอาจารย์ ที่ให้ผมดูดวิชาไปมากมาย

เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะว่าลักษณะการเล่นเบสที่เป็นเอกลักษณ์จนชาวบ้านชาวช่องแห่กันเลียนแบบเยอะแยะยังไงล่ะ

ครั้งแรกที่ผมฟังเบสรู้เรื่อง ผมมาฟังเบสของเพลง L'arc~en~Ciel แล้ว รู้สึกว่า

"เพลงไรว๊ะ เล่นโคตรยากเลย ไม่มีหรอก ไม่มีคนไทยคนใหนเล่นได้แบบนี้แน่ๆ"

ผมคิดอย่างนั้นมาโดยตลอด

จนกระทั่งในงานบูมครั้งที่ 2ผมเห็นคนเล่นเพลง Winter Fall

ผมเห็นมือเบสของวงนั้น ก็ไม่เห็นเล่นอะไรมากมาย จับเรื่อยๆ

ผมก็เลยคิดว่า "เออเฮ้ย มีคนไทยเล่นได้ว่ะ"

ผมก็เลย กลับไปรื้อเพลงลาร์คมาฟังๆ แกะๆ อีกครั้งหนึ่ง

(ตอนนั้นยังอ่อนอยู่ แกะด้วย Midi ทุกวันนี้ก็แกะด้วยMidi)

สมัยที่ผมยังเล่นวงมัธยมอยู่

เพื่อนผมบอกว่า "อยากให้เล่นนุ่มๆ รูดๆ แบบในเนี้ย"

ผมก็เลยฝึกรูดตามอาจารย์ ทำให้ผมติดนิสัยชอบรูดเวลาเล่นเบส

และก็ ติดนิสัย กระโดดโลดเต้นหมุนตัวไปมาเวลาเล่นด้วย

บางครั้งก็ไม่ตั้งใจ แต่เห็นหลายคนทักมาว่า

ผมชอบเล่นเบสแล้วสนุกอยู่คนเดียว ชอบทำท่าเหมือนมันส์มาก

จริงๆ ก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ

เพียงแต่ว่า ผมแค่ลองจินตนาการว่า ถ้า อ.เล่นเพลงนี้อยู่บนเวที

อ.จะทำท่ายังไงมั่ง จะเล่นยังไงมั่ง

เลยดูเหมือนเล่นไปสนุกไป(จริงๆ ก็คงสนุกละมั้ง)

อ. แกแต่งเพลงแบบง่ายๆ แพทเทิร์นพื้นๆ

แต่เพิ่มเติมในสิ่งที่ หลายคนมองข้าม ไม่รู้ว่าอาจานแกมองออกได้ยังไง

อย่าง เพิ่มตัวครึ่งเสียงงี้ ถ้าเป็นคนธรรมดาจะไม่กล้าเพิ่ม เพราะเสียงจะออกมาขัดๆ กระด้างหู

แต่คนนี้ไม่รู้ทำอิท่าใหน มันกลับออกมาดูนุ่มลื่นฟังสบาย

ก็แปลกดีนะครับ + +

สุดท้ายนี้

หลายคนรู้นะว่าผมจะพูดอะไร

ใช่ พูดในสิ่งที่ แฟนๆ ลาร์คหลายคนคิด

ก็ ในเมื่อรู้ว่าผมจะพูดอะไร ก็ขอไม่พูดละกัน (ฮ่ะๆ)

เรามาอธิษฐานกันเถอะ...