+:~: - Chocohime - :~:+ View my profile


Ame งดจัดรายการระยะนึง ขอเชิญรับฟังนักจัดรายการท่านอื่นจัดตามเวลาปกติครับ

เมื่อวานน่ะนะ...

ไปขึ้นเวทีประกวดคอสเพลย์งาน Nana 2 มา...

อยากบอกว่า...

...เป็นการประกวดคอสเพลย์ ครั้งแรกในชีวิต...

ก็เพราะไอ้ประกวดคอสเพลย์ครั้งแรกในชีวิตนี่แหละ...

ทำให้เรารู้สึก ทั้งดีใจ และเสียใจ...

ดีใจ...ดีใจในหลายๆ เรื่อง...

แต่เสียใจ...กับเรื่องเดียว...และเป็นเรื่องที่ซ้ำซาก...


โซน...ดีใจ

ดีใจ...ที่ชินลากมาในวงวน (วงวน = วงสนทนา + วังวน) จนได้ประกวดคอสครั้งแรกในชีวิต...

ดีใจ...ที่ได้พูดว่าอยากคอสเป็นทาคุมิ...และก็ได้เป็นจริงๆ เพราะทาคุมิน่ะ เป็นตัวละครชายที่เราชอบเป็นอันดับ 2 ในชีวิต ซึ่งเราบอกแล้วบอกอีก และบอกทุกคนหลายรอบมาก จนคิดว่าหลายๆ คนคงจะรำคาญเราไปแล้วซะล่ะมั้ง...

ดีใจ...ที่ออกมามีคนชมว่าดูดี อย่างน้อย 1 คนขึ้นไป...เพราะเรากังวลมาโดยตลอด ว่าเราจะเป็นทาคุมิที่ดูดีรึเปล่า...เพราะเนื่องจากตัวละครตัวนี้เป็นตัวที่คนเค้าคาดหวังไว้สูงลิ่ว และเป็นตัวที่เราชอบตามที่บอกไปข้างต้น...เราเลยกลัวมากๆ ที่จะออกมาไม่ดี โดยมากแล้วเวลามีคนคอสตัวละครที่ชอบแล้วได้ไม่ดีเท่า ก็ไม่ค่อบมีใครชอบใจใช่ม้า...เราก็เหมือนกัน ถ้าเราคอสทาคุมิแล้วออกมาไม่ดีล่ะก็...อย่างน้อยเราก็คนนึงล่ะ ที่จะไม่ชอบตัวเอง คงรู้สึกเฟลพิลึกพิลั่น...

ดีใจ...ที่เจอเพื่อนมากมาย ดีใจที่เจอใบตอง...


โซน...ระบาย

อยากจะตะโกนให้ดังลั่นที่สุด...เรารู้สึกว่า ไม่เคยคอสอะไรเหนื่อยเท่าคอสงานนี้มาก่อน หลายๆ อย่างที่ทำให้รู้สึกเหนื่อย หลักๆ เลยก็คือ ความผิดพลาดของเราเองในหลายๆ อย่าง...ความไม่โปรของเราในหลายๆ เรื่องและความดวงซวยของเราอีกเช่นกัน ทำให้ต้องถึงกับฉุกละหุกอยู่หลายครั้งหลายครา เริ่มตั้งแต่ต้องนอนตีสามหรือตีสี่ก็ไม่รู้ แต่ต้องตื่นขึ้นมาหกโมงเช้า...แค่นี้ก็แทบอ้วกแล้ว สะโหลสะเหลมาก ตอนออกจากบ้าน กลัวว่าจะมึนจนลืมเอาอะไรมา เราก็นั่งเช็นของแล้วเช็คของอีก...จนแน่ใจว่าไม่ลืมอะไรแกแล้ว(สินะ) เลยกล้าก้าวเท้าออกจากบ้าน ไปร้านทำผม ลองถามๆ เค้าว่า เซตวิกให้ตรงได้มั้ย? เค้าดันบอกว่าได้แน่ะ เลยให้เค้าจัดการให้ซะเลย ผลออกมาคือ ค่าเซตวิก 200!!! (บวกที่เราสระผมก็ 300 เนียนๆ โธ่เว๊ย แค่ค่าสูทเราก็ 2000 กว่าๆ แล้วนะ ยังไม่รวมค่าแท็กซี่และอื่นๆ อีก)...จากนั้นก็นั่ง Taxi โลด ความรู้สึกเหมือนเป็นคุณชาย ประมาณว่ามีกระเป๋าเดินทาง กระเป๋าเบส ใส่สูท นั่งเบาะหลังมองทิวทัศน์ แต่ไปติดที่ราชประสงค์ เพราะรถชนกันขวางทางจราจร เลยโดนฟันค่ารถไปเกือบ 200...T^T ถึง MBK ซะที...กินแม็กเกือบ 100 อิ่มซะที่ใหน...แต่ก็ต้องแต่งหน้าทำผมแล้ว จากนั้นก็...ไปคอนแท็คกับโต๊ะรีจิสเตอร์ (เพื่อชดเชยความผิดที่ได้ทำไว้กะโคยุ) ตอนที่เดินไปนี่ สตาฟที่โต๊ะรีจิสทักว่า "สวัสดีค่ะ ทาคุมิ" เล่นเอาตกอกตกใจ ทำไรไม่ถูก งงดีใช้ได้เลย...พอตั้งสติได้เลยเริ่มเข้าเรื่องงานทันที พยายามให้วิญญาณทาคุมิเข้าสิง งานต้องมาก่อน (ซึ่งทุกวันนี้ เราก็แทบจะใช้ชีวิตแบบงานต้องมาก่อนอยู่แล้ว สงสัยจะอินจัด) จากนั้นก็ พยายามซ้อม...พยายามจำคิว พยายามไม่ลน (แต่นั่นคือการหลอกตัวเองชัดๆ เราคิดว่าเราขึ้นเวทีมานับสิบๆ ครั้งแล้ว คงไม่ลนหรอก แต่...แต่เราประมาท แค่ความคิดหลอกตัวเองโง่ๆ ทำให้เราต้องเสียใจ) จากนั้นก็มาพบปะเพื่อนฝูง ถ่ายรูป ตรงนี้ล่ะที่ทำให้เรารู้สึกแฮปปี้สุดๆ กลายเป็นแบบว่าบรรยากาศงานคอสแบบที่เราชอบกันซักพักนึง ช่วงนั้นนี่เราไม่ได้กินข้าวกินน้ำเลย เพราะมีความรู้สึกว่ากินไม่ลง สุดท้ายพอตอนดูหนังเลยหิวใส้กิ่ว ฮ่ะๆๆๆ ใครอมข้าวกล่องของเราไป!!!!

ประทับใจสุดๆ ก็ตอนที่ดูหนังจบ ตอนที่เราลุกขึ้นเดินออกไปได้ยินเสียงเสียงนึงดังมาว่า..."นั่น พี่ติวใช่มั้ยน่ะ!" อีกแล้ว ทุกครั้งที่เราดูนานะเป็นต้องเจอคนทักทุกที คราวนี้ใครอีกล่ะน่ะ...แต่เอ๊ะ เสียงคุ้นๆ ฟ่ะ หันไป..ใครวะ หน้าตาสลัวๆ จะไปมองออกได้ยังไง! พอพิจารณาเสียงอีกที อ่าวเฮ้ย! มันแนนนี่หว่า *0*!!!!!! แล้ว...นั่งตรงที่ตรงนั้น มันที่ที่เราได้ยินเสียงพิลึกๆ ออกมาตลอดการดูหนังนี่นา *0* โอ้ววว เจ้าของเสียงพิลึกๆ เหล่านั้นคือแนนหรือนี่ (ฮ่ะๆ เราไม่ได้แอบด่าในใจนะ เพราะเราคิดว่า เป็นธรรมชาติที่จะมีคนจุ๊กจิ๊กในโรงที่มีฉายนานะ แต่เรารำคาญไอ้เสียงเครื่องจักรที่คล้ายเสียงกรนมนุษย์มากกว่า)

ยังมีอีกหลายความรู้สึกที่อยากพิมพ์ลงมาแต่เรียงลำดับไม่ถูก คิดว่าคงจะมีอีกในข้อต่อๆ ไป...


โซน...เสียใจ

เรื่องที่เราเสียใจนั้นคงจะมีแค่เรื่องเดียว นั่นก็คือ ความโง่ของเราเอง...ความประมาทนำมาซึ่งความตาย ไม่ผิดอย่างที่กล่าวไว้...เราคิดว่าเราน่ะ มีชั่วโมงบินสูง ขึ้นเวทีมานับครั้งไม่ถ้วน ดังนั้นกะอิแค่เวทีเล็กๆ นี่ ไม่ครณามือเราหรอก แต่เอาจริงๆ ไม่ใช่ เรารู้สึก ไม่เป็นอย่างที่น่าจะเป็นมาตลอด และเราก็กลายเป็นคนที่พึ่งไม่ได้ เพราะเราไม่สามารถเซ็ทเวทีได้ตามความเร็วที่เพื่อนๆ ต้องการ (ของประกอบการแสดงทุกชิ้นอยู่ที่เรา เพราะสูทเรามันเป็นกระเป๋าโดเรม่อน แต่เราไม่สามารถเอาทุกชิ้นออกมาวางได้เพราะมัวแต่ลน) สุดท้ายเราก็ลน สุดท้ายเราก็ลน สุดท้ายเราก็ลน...ตอนนั้นอยากจะเอาหัวโขกฝาตายไปให้รู้แล้วรู้รอด...ที่เห็นเราเศร้าตอนนั้นน่ะ ไม่ใช่เพราะไม่ได้รางวัลหรอกนะ...เพราะต่อให้ได้ถึงรางวัลที่ 1 เราก็ไม่รู้สึกดีใจเลยแม่แต่น้อย เพราะเราได้แพ้ไปแล้ว...เราแพ้ตัวเอง การแข่งครั้งนี้เราเอาชนะตัวเองไม่ได้เหมือนกับทุกๆ ครั้งที่ผ่านมา...ความประมาทที่มาจากความโง่...แทนที่จะคิดว่าเวทีประกวดแม้จะเป็นเวทีเล็กๆ แต่ก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อม เพราะเวทีประกวดมีความกดดันสูงไม่เหมือนเวทีคัฟเวอร์ ที่เราจะทำตัวยังไงก็ได้ตามสบาย...แต่เราไม่ เราคิดว่าเวทีใหนๆ ก็เหมือนกัน เลยทำตัวซะตามสบายจนปล่อยปละ ขาดการเตรียมพร้อม จนถึงขนาดมือสั่นบนเวที (มีคนทักเราว่า ตอนที่เราถอดสูทวางไว้นี่ เห็นชัดเลยว่ามือสั่น) ถึงตอนท้ายๆ จะพยายามกู้หน้าแค่ใหน แต่มันก็ไม่ทันแล้ว...ความผิดพลาดทุกอย่างมันทิ้งรอยไว้ตั้งแต่แรกจนทำให้เราเกร็งมากถึงมากที่สุดในตอนท้าย...และทุกอย่างก็จบลง...เราคิดว่าไม่มีโอกาสแน่แล้ว ทั้งๆ ที่ทุกคนก็ทำดี ทุกๆ คนทำกันอย่างเต็มที่ แม้จะไม่มีใครถือโทษอะไรในความโง่ของเรา แต่เราไม่เอามันไว้แน่...

จริงๆ แล้วน่ะนะ...ตอนนั้นเรารู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวมาก อยากจะขว้างปาข้าวของ อยากทุ่มเบส อยากเตะกระเป๋า อยากพังกระจก MBK อยากจะทำลายทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า (เราเป็นพวกโมโหแล้วทำลายข้าวของน่ะ) แต่เราก็พยายามอดทน อดกลั้นเอาไว้ เลยได้แค่ถอดชุดแล้วขว้างมันลงกระเป๋า ต้องขอโทษวายะด้วย ที่ต้องให้เห็นภาพเราแบบนั้น มันเลยดูเหมือนพวกขี้แพ้ชวนตี...ซึ่งเราขอกล่าวไว้ตรงนี้เลยว่า คนที่เราคิดว่าแพ้ คือตัวเราเองเท่านั้น ไม่ใช่ทีมแก๊ก ไม่ใช่ทีมปอย เรารู้สึกยินดีด้วยกับทั้งทีมแก๊กและทีมปอย สำหรับทีมแก๊กน่ะเราไม่ค่อยรู้หรอก แต่เราคิดว่าน่าจะได้ใจกรรมการไปอยู่แล้ว เพราะว่าเราได้ยินเสียงเพลงจากโฆษณาดีแท็ค เราก็รู้แล้วว่าฮาแน่นอน (เราเต้นได้ด้วยนะเอ้อ ไอ้ท่าไม่โทรบ่อยน่ะ) ส่วนทีมปอยน่ะ เราคิดว่าเจ๋งมากถึงมากที่สุด เพราะเราแอบเห็นในขณะที่ซ้อมกัน เค้าแบบว่าโยกกันได้ตรงกับจังหวะ PV มากๆ แบบท่าเท่ออะไรเหมือน PV เปี๊ยบ นี่แหละคือความไม่ประมาทของคน แม้สถานการณ์ที่กดดันยังตั้งสติกันได้ ยังโยกกันได้พร้อมเพรียง (หมายถึงซ้อมนะ แต่ตอนเวทีจริงเราไม่ได้ดู มัวแต่วุ่นวายสแตนด์บายอยู่)...ดังนั้นเลยไม่ค่อยอยากให้คนเข้าใจผิดว่าเราหงุดหงิดใส่ทีมเค้า แต่จริงๆ เราก็ขี้แพ้ชวนตีจริงๆ น่ะแหละ เพราะตอนนั้นเราอยากตีกะตัวเองน่ะสิ ฮ่ะๆๆๆๆ


โซนขอบคุณและขอโทษ...

อันดับแรกเลยก็ต้อง...ขอบคุณ Verite (จริงๆ อ่านว่า แวริเต้ เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า Truth ครับ วิธีคิดชื่อนี้ใช้หลักการเดียวกับตอนที่ตั้งชื่อให้วง L'hiver (ลีแวร์)แต่เราบังคับให้ทุกคนอ่านว่า เวอริท เพราะมันง่ายดี สะดวกปาก) ขอบคุณมากๆ ที่พยายามทุ่มเทเต็มที่ตามที่เราอยากให้ทุกคนเต็มที่ และก็ขอโทษที่เราอยากให้ทุกคนเต็มที่ แต่เรากลับไม่เต็มที่ซะเอง

ขอบคุณโคยุกิ...ที่นำทีมเราไปอย่างมั่นคง คิดสารพัดพล็อต วางแผน ขึ้นโครงร่าง และรับงานติดต่อแทนเราที่ไม่สามารถติดต่อใครได้ในขณะนี้ โคยุกิเหมาะเป็นหัวหน้าทีมสุดแล้ว /me กราบคารวะ

ขอบคุณปิงปอง ที่มาร่วมขึ้นโครงด้วยกัน และช่วยต่อบทให้เรา ถ้าไม่มีปอง เราคงหลงบทไปอีกนานแสนนาน

ขอบคุณอาร์ม คนนี้งานช้างสุดในทีม เสียสละให้ยืมได้ตั้งแต่กีตาร์ยันแฟน อาร์มดูจะลำบากมากตั้งแต่ต้นเกมยันท้ายเกม เราไม่รู้จะขอบคุณอาร์มยังไงถึงจะพอน่ะนะ เอาเป็นว่าพยายามต่อไปกะวงที่ทำอยู่ละกัน สู้ๆ

ขอบคุณชิน ที่...ที่อะไรดีวะ? อ้อๆ ที่ลากเข้าสู่วงวน ถ้าไม่มีชิน ทุกอย่างก็จะไม่เกิดขึ้น ความฝันก็จะไม่เป็นจริงๆ ขอบคุณหลายๆ

ขอบคุณผู้จัดการทีม ยูคิเมะผู้โด่งดัง ที่อุส่าไปซื้อออพชั่นมา (ขอนุญาตแทน "บุหรี่" ด้วยคำว่า "ออพชั่น") ขอบคุณที่ไปจกปล้นรูปมาโดยไม่บอกกล่าว ตอนแรกเราจะจกรูปโคยุมา แต่รูปเค้าเรียงลำดับคนในทีมไว้อยู่แล้ว ถ้าจะจกก็กลายเป็นเรียงตามเค้า มันซ้ำซาก เลยไปจกรูปของยูมาเรียงใหม่แทน และก็ขอบคุณอีกคนนึงที่ไปซื้อออพชั่นกะยู (เค้าชื่ออะไรนะ เราจำไม่ได้ T^T)

ขอบคุณผู้จัดการส่วนตัวเรา วายะ ที่มาแบ่งเบาภาระทุกอย่างจากตัวเราเรียกว่าครึ่งต่อครึ่งเลยทีเดียว โทษทีนะที่ลากมาลำบากด้วยกัน ฮ่ะๆๆๆ

ขอบคุณบาคุจาง ที่ให้ยืมออพชั่นมาตัวนึง (จำได้ว่าเอาออพชั่นให้โคยุ แล้วหายไปใหนก็ไม่รู้ เลยไปตบของจางมาตัวนึง)

ขอบคุณเมย์ไอเซน ที่ให้เรากอดรัดฟัดเหวียงอย่างเต็มที่ เพราะเราเก็บกดที่ไม่สามารถฟัดเหวี่ยงกะปองได้ เนื่องจากไม่ค่อยได้สนิทกัน+เกรงใจอาร์ม เลยมาลงที่เมย์แทน ฮ่ะๆๆ ขอโทษโกจี้ด้วยที่เราละความเกรงใจไว้ ณ ตรงนั้น

ขอบคุณ โกจี้ แมรี่ ฮัคไก เปโกะ ลูกตา ชายชิน ใบตอง แนชชี่ เจ๊บิวศรัน เบียเบียร์ มุนิน แนนซี่ แม๊ดและหุย โมโมก้า แก๊กกุและปอยปอยในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หลายๆ อย่าง ดึกแล้ว ง่วง เลยขออนุญาตขอบคุณรวมกันซะเลย ขอบคุณทุกคนมากครับ

หมายเหตุ...จริงๆ แล้ว อยากเอา Take me Away มาลง เพราะมันเข้าบรรยากาศกว่า แต่หาไม่ได้ เลยเอาฮิโตะอิโระพังค์มาให้ดูแทน และอีกอย่างคือ กำลังชอบเพลงนี้ด้วย แบบจากไม่ชอบอยู่ๆ ก็บ้าขึ้นมาทันทีเลย รู้สึกว่าเพลงนี้เหมาะกะนานะขึ้นมาทันทีเลยนะ ลองฟังดูสิ ฮ่ะๆๆๆ


ประกาศ

ป.ล. เนื่องจากเจ้าชายอาเมะมิสุ มีราชกิจต้องปฏิบัตินานับประการ แทบจะสละเวลาว่างไม่ได้ จึงต้องลงประกาศด่วนว่า "ขออนุญาตงดไปซิกม่า" และประกาศที่ตามมาคือ "งดไปงานคอสที่มีขึ้นก่อนเทศกาลสงกรานต์ทุกกรณี" แน่นอนว่ามีผลถึงดีเดย์ และฮารุๆ ส่วนที่ตามมาอีกแต่ยังอยู่ในระหว่างการตัดสินใจคือ จะเอายังไงดีกับวงคัฟเวอร์ บางวงเราอาจจะต้องตัดเพราะไม่อยากไปถ่วงเค้ามากกว่านี้แล้ว ถ้าเรายังคงเล่นอยู่ต่อไปทุกๆ วง คงได้แต่ถ่วงๆ ไปเพราะคิดว่าคงไม่มีเวลาให้ แต่ต้องตัดสินใจอีกที วงใหนจะคุยก็พร้อมเสมอนะครับ นัดเวลามาได้ ล่วงหน้าซักสองสามวัน หรือไกลกว่านั้นจะขอบพระคุณยิ่ง...ต้องขอโทษบุคคลที่โดนปฏิเสธทุกท่านครับ...

Prince Amemizu

อาเมะ...อย่าคิดมากนะ ยังไงซะมือยะก็ยื่นให้อาเมะจับไว้เสมอนะ ถ้าต้องการอะไร...หรือกำลังใจ บอกยะได้นะ ก็เราเป็นเดสทินี่กันนี่นา อย่าลืมยะซะล่ะ

#17 By YOSHINAKIs on 2007-03-19 22:05

โหวว พี่ติวเท่แล้วน่า เค้ามะเหนพี่ติวเรย

เซงเรยฟ่ะ 5555
แอบยาว 555+

กลับก่อนเลยอดดูการแสดงของทุกๆทีม แต่ก็เป็นกำลังใจให้นะคะ เชื่อว่าพี่ทำดีที่สุดแล้ว

#15 By C y N t H i A on 2007-03-19 20:48

คือ...อยากให้พี่ติวมั่นใจในตัวเองกว่านี้ซักหน่อย... ดีแล้วแหละที่มีความเชื่อมั่น
ไอ้เรื่องประมาท ใครๆก็เป็นเพียงแค่ว่า "เพราะมันเป็น" หรือ "ทำให้เป็น" มากกว่า(เข้าใจยากไปมั๊ยเนี่ย พิมพ์เองงงเอง 555+)

ป.ล.พี่ติวเป็นทาคุมิที่โคตรถูกใจเป้เลยนะ~~!!
วันไหนอาจจะขอแต๊บวิคไปหนีปกครองซักสองวันนะจ๊ะ 555+

#14 By ☆★ペコキチ★☆ on 2007-03-19 20:36

ขอบคุณ พี่ติว ที่มาคอสด้วยกันนะ ไว้คราวหน้ามีอะไร จะชวนอีก ฮ่าๆ

Ps.คอสทาคุมิ หล่อดี [ฮา ตอนลืมชื่อทีม ตั้งเองลืมเอง]

#13 By S H † N N on 2007-03-19 20:01

ลืมบอก น้องปองแอดนะคะ ^^

#12 By -:-||pInGpOnG||-:- on 2007-03-19 19:34

ขอบคุนพี่ติวมากกกกกกกกกกก ค่ะ
ง่า.. อยากบอกว่าอย่าเครียดเรยค่ะ เรื่องบนเวที พี่ติวทำได้ดีแร้วค่ะ แก้สถานการณ์ไปได้จบสวยงาม น้องปองจิ มะยอมหันหน้าหาคนดู T+T ดังนั้นอย่าคิดมากนะคะ ขอโทดนะคะที่ในงานมะค่อยได้สนใจทาคุมิคุงเยย คงเพราะพึ่งเคยคอสด้วยกานครั้งแรก แต่อยากบอกว่าขอบคุงจิงๆ ค่ะ ที่ทุ่มเทมากมายกะโปรเจคนี้
ขอบคุนที่มาเปงพระเอกมิวสิคให้นะคะ ^^ อิอิ
ปอลอ. เปงทาคุมิที่ดูดีมากๆๆๆๆ ^^ ไว้มาคอสกันอีกนะคะ

#11 By -:-||pInGpOnG||-:- on 2007-03-19 19:32

โฮกกกกกกกกกก วันนั้นติวดูดีจริงๆฮ่า me/ เห็นแล้วอ้าปากค้าง!! หล่อแบบartist จริงๆติวววว จะหล่อลากพระอาทิตย์ไปไหนฮ้า~~ สารภาพว่าวันนั้นแอบมองติวบ่อยมาก สโตรคทางสายตาสินะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

วันนั้นดีใจที่ได้เจอติวเหมือนกันฮ่า เสียดายเจอกันเเป๊บเดียวมากๆ T[]T ไม่งั้นเจอเรารั่วใส่มากกว่านี้แน่ะ ฮ่าๆๆๆ

PS: คนเรามันพลาด+เฟลกันได้ทุกคนเหวย ขึ้นอยู่กับว่าจะจัดการกับความรู้สึกนั้นยังไงนะฮ้า ^^

#10 By BaNaNaLeaF ^^ on 2007-03-19 18:28

โอ้ยๆๆๆๆ จะหล่อไปไหนเคอะคุณพี่ทาคุมิติว
โอ๊ยยยยยย ยิ่งมาเห็นตอนนี้ยิ่งคุโสะ!! รู้งี้เข้าไปทักก็ดีหรอกT^T

ปล. ตกใจมากตอนเห็นพี่อาร์ม เรียนญี่ปุ่นด้วยกันมา2ปีกว่าๆ ไม่คิดว่าจะได้เห็นในงานคอสนะเนี่ย

#9 By B.Lucky:dream on on 2007-03-19 17:51

จิงๆกลุ่มเราไม่พร้อมในหลายๆเรื่องเหมือนกันนะ
จิงๆเราไปประกวดนี่ก็เอาฮานะ 55+
แต่วันก่อนวันงานเราเฟลมากๆๆๆ สูทเราเกือบแก้ไม่ทัน กระโปรงเราก็แก้ไม่ทัน
ตอนซ้อมแต่งหน้าก็แต่งออกมาเละเลย
แต่พอดีมีเพื่อนให้กำลังใจน่ะว่าสู้ๆ ต้องมั่นใจเข้าไว้
ตอนแสดงก็ผิดพลาด แต่ตอนนั้นเราไม่ซีเรียสเลยอะ ลงมายังเฮฮา
อย่าซีเรียสน๊า ไม่ใช่ว่าเราได้รางวัลเราถึงพูดได้ เพราะถึงเราจะไม่ได้รางวัลวันเราก็สนุกมากๆๆอยู่ดี การคอสเป็นอะไรที่สนุกจิงๆเน้อ

ออกจะเป็นทาคุมิที่เหมือนออก เราสิเฟลตัวเอง กร๊าสสสสส TT[]TT

ต้องขอบคุณพี่ติวด้วยๆๆที่ให้จิ๊กเบสมาเล่น ฮา..ว่าแต่เราไม่มีรูปพี่ติวเลย เป็นไปได้ไงฟระ=[]=!!

สุดท้ายก็ไม่ได้อยู่ดูขึ้นเวทีมันดึก..กร๊ากก- -''

#7 By 【Gojee -고지】 on 2007-03-19 17:12

- -

เหมือนดีออก ทัคจังน่ะ แต่ทำไม...

ในกล้องยูมันไม่มีทัคจังเดี่ยวๆเลย ="=

#6 By *ゆきめ* on 2007-03-19 14:12

อ่านจบแล้ว เย้ๆ หลายเฟลหรือยัง? ปริมาณความเฟลลดลงแล้วใช่ม้า~~ ดีจัง เหมือนทาคุมิมาก ยกเว้น วิค -*- มันแปลกๆ 4.75เต็ม 5 เลย ^^ ถ้าคราวหน้าเจอกันแล้วจะถ่ายรูปไว้ให้น๊ะ

#5 By Na~mo on 2007-03-19 10:06

เค้าว่าคอสเหมือนกานทุกคนเรยนะ

ชอบๆๆ

ยินดีที่ได้รู้จักงับ มิกะงับ
ลืมบอกขอแอดบล็อกนะงับ
อ่านเกือบจบเรยล่ะค่ะ

นู๋ว่าทีมคุณพี่เท่มากๆแร้วนะ
เพราะนู๋ก็ไปสโตรก เหมือนกัน
ในส่วนที่เสียใจ
ทีม พี่ทำได้ดีเรยทีเดียวอ่ะ
มีฮาๆนิด
อย่าเครียดมากนะค๊ะ
นู๋ว่าดีมากๆแร้ว

ปล. พี่เหมือนทาคุมิดีนะค๊ะ
เพราะส่วนสูงและผมสีดำ ยาว
อิอิ
ไปละค่ะ
see ya ...
วันสโตรกเรียกร้อง
คอสเพื่อ ความหนุกหนาน
และเปงที่จดจำ ดีก่าเนาะค๊ะ^^
อ่ะใช้พี่ติวป่ะ >w< รูปจากบล็อกนู๋ยูนิน่า... ยินดีที่ได้รุ้จัก แนะนำตัวอีกรอบนึง 5555 ชื่อนารุงับ ก็คนที่ไปซื้อบุหรี่กะยูนั้นหละ 55