性別は「姫」

ขอสร้างกระแสด้วยคน

จากมุมมองที่เป็นกลางนิดๆ

(จริงๆ ก็ไม่กลางซะทีเดียวน่ะนะ เพราะผมอยู่คนละฝ่ายกับม็อบทุกสี และเข้าข้างรัฐบาลทุกสมัย ไม่ว่าจะมาจากการเลือกตั้ง ปฏิวัติ ซื้อเสียงประชาชน หรือซื้อเสียงส.ส. ยกเว้นว่าจะเปลี่ยนสถานะจากรัฐบาลเป็นแกนนำม็อบก็อีกเรื่องนึง)

ถึงคนที่เรียกตัวเองว่าเป็น “ผู้ใหญ่” ทุกคน

พวกเราคือลูกหลานของคุณเองแหละคับ พวกเราออกไปจากบ้านไม่ได้ จึงได้แต่พูดความรู้สึกของเราใส่ลงในคอมพิวเตอร์ ส่งผ่านไปทางอินเตอร์เน็ต ที่เดียวที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราได้ออกไปข้างนอก ได้คุยกับคนอื่น ไม่อย่างนั้นเราคงได้แต่นั่งดูทีวีที่มีแต่ข่าวของพวกผู้ใหญ่ในทุกช่อง ทุกเวลา จนพาลสงสัยว่าพวกคุณทะเลาะกันเรื่องอะไรอยู่? อย่า คิดว่าเราดูแต่การ์ตูน ช่องรายการเพลง หรือรายการไร้สาระนะคับ ข่าวเราก็เคยดู เคยติดตาม เราจำได้ว่าเคยเข้าใจอยู่พักนึง ว่าผู้ใหญ่กำลังทะเลาะกันเพื่ออุดมการณ์อะไรบางอย่างอยู่ คุณบอกว่าสู้เพื่อปกป้องลูกหลานอย่างพวกเรา เราเคยเข้าใจเจตนาที่จะพลิกฟื้นประเทศของพวกคุณนะคับ

จวบจนทุกวันนี้ เรามานั่งดูข่าวอีกที แล้วก็นั่งถามกับเพื่อนในเอ็มเอสเอ็นว่า พวกผู้ใหญ่เค้าตีกันเพื่อจะเอาอะไรกันแน่นะ? ทำไมมันดูไร้สาระจังที่เขาด่ากันไปด่ากันมา? คน เสื้อเหลืองด่าคนเสื้อแดงว่าเหี้ย ว่าถ่อย อาชญากร (เราไม่อยากใช้คำหยาบเลย แต่พวกคุณก็พูดกันจนเราติดหูไปแล้วอ่ะ) พ่อเราซึ่งไม่เห็นจะเคยท้าตีท้าต่อยใคร เดินผ่านคนเสื้อแดงเมื่อวาน แล้วบอกออกมาว่า อยากจะเข้าไปต่อยแม่งสักที แล้วถามว่าพวกมึงมีความสุขมากใช่มั้ย? ใครๆ ก็ดูรุนแรงกันไปหมด แล้วเราก็มาย้อนคิดว่านี่เขาก็ทำเหมือนกับตอนที่พวกเสื้อเหลืองเขายึดสนาม บินนี่นา ทำไมมันไม่เหมือนกันล่ะ? เรา ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่แต่ละฝ่ายทำ อันไหนมันมากกว่า มันรุนแรงกว่ายังไง เพราะปิดสนามบินก็ทำเอาคนต่างชาติไม่กล้าเข้าประเทศเราอีก ตอนนี้ปิดถนนหลายสาย ต่างชาติก็พากันเตือนว่าอย่าเข้าประเทศไทยนะ ก็เหมือนกันนี่นา ไม่ว่าจะสิ่งที่ใครทำ ก็ทำให้ประเทศเราพ่ายแพ้นี่นา

เรา ไม่ได้เรียนมาสูงพอจะอธิบายหลักการทางเศรษฐกิจสังคม วิธีแก้ปัญหาตามหลักรัฐศาสตร์ หรืออะไรได้หรอกนะคับ แต่อย่างน้อยเราก็คิดได้ว่าตอนนี้ประเทศเราแพ้ไปแล้ว เราแพ้ไปตั้งนานแล้วด้วยแหละ ทำไมผู้ใหญ่ถึงยังคิดกันอยู่ได้นะว่า เฮ เสื้อเหลืองชนะโว้ย เฮ้ เสื้อแดงต้องเอาคืน ต้องชนะให้ได้ มันกลายเป็นเรื่องแพ้ชนะไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วใครแพ้ใครชนะเหรอคับ? ทำไม ผู้ใหญ่ไม่ยอมรับสักทีนะว่าพวกคุณแพ้แล้ว ประเทศไทยแพ้แล้ว จะได้ตั้งต้นใหม่ แล้วชกนัดล้างตาสักที ทำไมถึงยังทู่ซี้แกว่งหมัดมั่วซั่วทั้งที่มันจบยกไปตั้งนาน คนดูกลับบ้านไปหมดแล้ว? น่วมแล้วนะคับ ประเทศไทย

ผมว่าน้าๆ เสื้อแดงก็ทำเกินไปจิงๆ นะ ปิดถนนทำไมเยอะแยะเหรอคับ ถ้าอยากให้คนเห็นด้วยแล้วไปทำให้เค้าโกรธทำไมเหรอคับ? งง จิงๆ สงกรานต์คนเขาจะขึ้นรถไฟกลับบ้านไปกราบเท้ารดน้ำดำหัวพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่ ก็ไปป่วนหัวลำโพงขวางทางเขาอีก วัฒนธรรมไทยดีๆ ที่คุณบอกให้พวกผมรักษา ตกลงว่าไม่ควรทำใช่มั้ยคับ ต้องให้ผมไปร่วมขบวนกับคุณเหรอคับ เพื่อนผมบางคนติดอยู่ในแฟลต ใกล้ๆ ตรงที่คุณเอารถเมล์แก๊ส NGV ไป ขวางถนนจุดไฟให้ควันโขมง ถ้าระเบิดจิงเพื่อนผมก็ตายสิคับ ก็เข้าใจนะคับว่าจะขู่รัฐบาล บีบคั้นเขา แล้วเอาเพื่อนผม เอาลูกหลานตัวเองมาเป็นตัวประกันทำไมเหรอคับ? ผมก็ไม่รู้นะที่เขาลือกันว่ามีคนหยิบยื่นเงินให้พวกคุณ คุณจึงทำแบบนี้ มันเป็นเรื่องจิงแค่ไหน? แต่ ถ้ามันจิงนี่ก็น่าสงสารลูกหลานคุณนะคับ ที่เขาต้องมาแบกรับภาระประเทศที่ล่มสลายลงไปเรื่อยๆ เพียงเพราะคุณกำลังทำเพื่อเงินไม่กี่เม็ดบาทที่เขาหยิบยื่นมาให้เพื่อ ประโยชน์ของเขาด้วย

น้าๆ เสื้อเหลืองก็อย่าเพิ่งรีบพยักหน้าเออออเห็นด้วยนะคับ พวกคุณก็ใจร้ายนะ ผมเคยได้ยินคุณด่าคนเสื้อแดงเขาว่าโง่ พวกรากหญ้า ไม่มีการศึกษา ทักษิณเป็นพ่อมึงเหรอ (ผมได้ยินมาอย่างนี้จิงๆ นะคับ) ใจร้ายมากเลย คนมีการศึกษาไม่น่าจะเป็นคนที่ดูถูกและเหยียดความคิดคนได้อย่างนี้เลยนะคับ ฟังแล้วรู้สึกเศร้าอะ ว่าทำไมคนเราถึงด่าคนที่คิดไม่เหมือนตัวเองได้ขนาดนี้ เค้ารู้ไม่เท่าพวกคุณ แล้วเค้าผิดเหรอคับ ถามหน่อยว่าคนจนๆ ที่บ้านไม่มีอินเตอร์เน็ตให้เสิร์ชหาความรู้ อ่านบทความแฉทักษิณต่างๆ นานา ไม่มีปัญญาหาซื้อหนังสือที่จะให้ความรู้เขาอ่าน ก็เขากินข้าวกับน้ำปลา แต่คุณเดินชอปปิ้งอยู่พารากอน ก่อนเกิดเรื่องคุณเคยคิดจะช่วยเหลือคนเหล่านั้นมั้ยก็ไม่เคย คุณไม่หยิบยื่นอะไรให้เขาเลย แล้วยังเอาแต่ชี้หน้าด่าเขาว่าโง่ ทำไมคุณถึงเป็นคนฉลาดที่ใจร้ายได้ขนาดนี้นะ พอคิดแล้วพวกเราก็ไม่อยากจะเป็นผู้ใหญ่ที่ฉลาดเอาซะเลยนะคับ

พวก คุณสอนเราว่าอย่าใช้กำลังตัดสินปัญหา อย่าดูถูกเหยียดหยามคนอื่น แล้วพวกคุณก็ทำเองหมดเลยอ่ะ แล้วจะให้เราไม่ทำตามเหรอ ถ้าพรุ่งนี้ผมมีเรื่องกับเพื่อน เพื่อนผมคิดไม่เหมือนผม แล้วผมต่อยเขา พ่อจะด่าผมมั้ย แม่จะตีผมรึเปล่า ถ้าคำตอบคือเราต้องสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง แล้วสรุปว่าสันติมันมีจิงมั้ยคับ?

ตอน นี้มันเหมือนการสู้กันของคนที่หลังชนฝาอะคับ ไม่รู้ผมคิดไปเองรึป่าวนะ แต่พวกคุณอาจจะคิดว่าหันหลังกลับไม่ได้แล้วใช่มั้ยคับ ถ้าถอยเมื่อไหร่คุณจะแพ้ใช่มั้ยคับ? แล้วพอใครแพ้ คนชนะก็จะเหยียบคุณให้จมดินใช่มั้ยคับ? คนชนะคิดอย่างงี้รึป่าวคับ? ต้องถอนรากถอนโคนให้สิ้นซาก อย่าให้มันลอยนวล อย่างงั้นใช่มั้ยคับ? แล้วใครที่ไหนจะกล้ายอมแพ้ล่ะคับ? ผม ว่าน้าเสื้อแดงเขาก็คงกลัว ว่าถ้าเขาถอยตอนนี้ เขาก็คงโดนเต็มๆ ใครมีผู้มีอิทธิพลช่วยได้ก็รอดตัวไป น้าเสื้อเหลืองก็คงเชื่อว่าตัวเองถูกแล้ว อย่าไปยอม ตอนนี้คงไม่มีตรงกลางแล้วจิงๆ ล่ะมั้งคับ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเสนอความเห็นอะไรได้อีก แต่อยากจะบอกน้าๆ ผู้ใหญ่ทุกคนหน่อยนะคับว่า

กลับ บ้านเถอะคับ ลูกหลานคุณอยู่บ้านไม่มีความสุขเลยนะคับ มันมองไม่เห็นตอนจบแล้วอะคับตอนนี้ แต่พวกเราไม่อยากรู้แล้วว่าใครจะแพ้ใครจะชนะ เราแค่อยากให้มันเหมือนเดิม อยากออกไปกินข้าวนอกบ้านกับพ่อกับแม่ได้เหมือนที่เราเคยออกไปกิน อยากไปดูหนังกับเพื่อนแบบไม่ต้องกลัวรถถัง อยากนั่งดูทีวีแล้วเจอข่าวเกษตรกรรมกับข่าวการศึกษาเป็นปกติเหมือนสมัยก่อน อยากใช้ชีวิตปกติมากเลยคับ ขอร้องเถอะคับ ไม่ต้องมองการณ์ไกลแล้วคับ ไม่ต้องทำเพื่อลูกหลานแล้วคับ กลับมาดูแลพวกเราตอนนี้เถอะ คุณไม่เห็นจะทำเพื่อพวกเราเลย ไม่ต้องอ้างแล้วคับว่าทำเพื่อประเทศชาติ เพื่อลูกหลาน มันเลยจุดนั้นมานานแล้วคับ อีก 20-30 ปี พวกคุณก็ไม่ได้อยู่ในประเทศนี้แล้ว แต่พวกเราต้องอยู่มากกว่าคุณอีก 30-40 ปีเลยนะคับ เรายังไม่รู้เลยว่า 20-30 ปีที่จะถึงนี้ ประเทศไทยเราจะกลับมาดีเหมือนเดิมได้รึเปล่า เราเสียความเชื่อมั่นจากคนต่างชาติเขาไปเยอะแล้วนะคับ อย่าให้มันแย่ถึงขนาดที่ประเทศไทยเป็นประเทศที่ไม่มีใครคบเลยคับ แล้วอย่างนี้ในอนาคตมันจะดีสำหรับผมได้ยังไง ถ้าผมต้องเป็นคนที่โตมากับการตามล้างตามเช็ดขี้ที่พวกท่านถ่ายเรี่ยราดเอา ไว้ ผมยังมองไม่เห็นเลยคับว่าอนาคตผมจะมีความสุขได้ยังไง เพื่อนผมเป็นนักเรียนฟิสิกส์โอลิมปิกเหรียญทอง โตขึ้นมาเขาต้องลำบากกับพิษเศรษฐกิจเหรอฮะ ควรแล้วเหรอ เพื่อนผมอีกคนที่เป็นนักกีฬากอล์ฟเยาวชนระดับโลก เขาจะยังมีเป็นผู้ใหญ่ที่มีประโยชน์มั้ยฮะ ในประเทศที่ทุกคนมีแต่ความหวาดกลัว ว่าจะเกิดสงครามกลางเมืองขึ้นเมื่อไหร่ พวกคุณกำลังทำให้อนาคตมืดลงนะคับ ทุกคนจะตกอยู่ในความหวาดกลัว กลัวว่าจะไม่เจริญ กลัวว่าจะขายของไม่ได้ กลัวว่าจะไม่มีใครมาเที่ยวร้านของตัวเอง กลัวไปต่างๆ นานา แล้วถ้าผู้ใหญ่ยังกลัว ใครจะปกป้องพวกเราคับ หรือต้องให้เราปกป้องคุณ เราจะทำได้เหรอคับ เราจะปกป้องคนที่ไม่ยอมรับความคิดของเด็กอย่างพวกคุณได้เหรอคับ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าพวกคุณจะฟังเราแค่ไหน พวกเราคิดไม่เก่งนะคับ ยังรู้ไม่เท่าพวกคุณ คุณชอบเห็นเราเป็นเด็ก แต่เราก็รู้ตัวนะคับ ว่าเราต้องการอะไร เราต้องการความสงบคับ เราอยากให้พ่อแม่เราเลิกเครียดสักที อยากให้คุยกับเราเรื่องอื่นบ้างที่ไม่ใช่การเมือง อยากให้เลิกสบถรุนแรงสักที พ่อกำลังปลูกฝังให้ผมใช้กำลังนะคับ เวลาพ่อพูดว่าจะเอาไม้ไปตีหัวเสื้อแดง หรือเวลาแม่บอกว่าไอ้พวกเสื้อเหลืองมันเหี้ย มันมีคนใหญ่คนโตคอยหนุน

ถึงพ่อแม่เสื้อเหลืองคับ

พ่อ คับ แม่คับ เลิกหวังว่าจะทำลายคนเสื้อแดงให้สิ้นซากเถอะคับ สงสารเค้าเถอะ พูดกับเค้าดีๆ เถอะคับว่า ขอร้อง ปล่อยประเทศไทยเป็นอิสระสักที พ่อแม่มัวแต่ขู่เค้า ด่าเค้า เค้าก็ได้แต่มองว่าพ่อแม่ก็ไม่ต่างจากพวกเค้า เค้าก็ไม่รู้ตัวหรอกคับ ว่าสิ่งที่เค้าทำอยู่มันผิดรึถูก เหมือนเวลาพ่อบอกว่าถ้าได้เกรดศูนย์พ่อจะตีซ้ำ ผมก็กลัวนะคับ ผมก็จะเอาสมุดพกไปซ่อน แล้วความผิดผมก็จะใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆ อีก บอกผมดีๆ ก็ได้คับ ว่าให้เริ่มต้นใหม่ สอนผมดีๆ สิคับ ว่าผมต้องเรียนยังไง อยู่กับผม สอนการบ้านให้ผม สอนวิธีคิดให้ผม ไม่ใช่รอดูผลในสมุดพกอย่างเดียว ไม่แฟร์เลยนะคับพ่อแม่

ถึงพ่อแม่เสื้อแดงคับ

พ่อ คับ แม่คับ กลับบ้านเถอะ ถ้าพ่อแม่สู้เพื่อคนคนหนึ่งอยู่ ผมว่ามันแหม่งๆ แล้วนะฮะ หรือถ้าพ่อแม่คิดว่ากำลังสู้เพื่อประเทศชาติอยู่ พ่อแม่พอเถอะคับ กลับมาเป็นคนตัวเล็กๆ ที่ทำความดี ช่วยเหลือสังคม เท่าที่ทำได้เหมือนเดิมดีกว่าคับ สถานการณ์อย่างนี้ไม่มีฮีโร่แล้วนะคับ มีแต่คนแพ้ที่ยอมรับความจิง กับไม่ยอมรับเท่าน้นเอง พ่อแม่ลองอดทนดูมั้ยคับ ปล่อยให้รัฐบาลเค้าแก้ปัญหาเท่าที่ทำได้เถอะ ใจเย็นๆ นะคับ ผมก็เชื่อว่ายังมีผู้ใหญ่ฉลาดๆ อยู่ ที่น่าจะพอช่วยประเทศเราได้บ้าง พ่อแม่ไม่ต้องออกไปสู้แล้วนะ พ่อแม่กลับมาอยู่กับผมดีกว่า อยู่คอยบอกผมว่าอะไรดีไม่ดีไงคับ อย่าให้ผมต้องโตไปกับการรับรู้อะไรจากทีวีเลยฮะ ผมไม่ชอบเลย นะๆๆๆ

พ่อคับ แม่คับ…

ถามตัวเองอีกทีเถอะคับ ว่าทะเลาะกันเพื่ออะไรอยู่?
ถ้าเราร้อน ... ก็ทำให้ใครเย็นไม่ได้หรอกครับ

จาก “ลูกหลาน” ที่จะอยู่ในประเทศไทยต่อจากคุณทุกคน

(จาก http://terasphere.exteen.com/20090413/entry-1)ขอโทษทีนะเทร่าที่ต้องก๊อปแม้กระทั่งแบบฟอร์มตัวอักษร เพราะจะล้างเลยก็กลัวคนจะอ่านยาก)

อยากจะให้ฟอร์เวิร์ดเมลฉบับนี้เป็นอะไรที่ใช้เตือนสติของหลายๆ คน

อันว่าคนเรามีความโกรธเกลียดเป็นธรรมชาติ

แต่สิ่งหนึ่งที่พึงระลึกคือ...

1. เคยคิดถึงใจเขาใจเรามั่งมั้ย?

2. เคยคิดบ้างมัยว่าลิมิทมันอยู่ที่ใหน?

แค่นั้นแหละครับ ไม่มีอะไรมาก

ผมคงไม่คิดจะด่าทอใครอีกแล้ว เพราะผมคิดว่าด่าไปก็ไม่มีใครได้ยิน ไม่ได้ซึ่งอะไรขึ้นมา

แต่ผมไม่อยากให้ เพื่อนๆ เรา เครียดไปมากกว่านี้

ไม่อยากให้เพื่อนๆ เรา อยู่ในโทสะจริตไปมากกว่านี้ โทสะที่ไม่ได้มาซึ่งการบรรเทาเยียวยา

(แม้ว่าผมจะไม่ได้นับถือศาสนาใดๆ แล้ว แต่ก็ขออนุญาตใช้คำพุทธซักเอนทรีนึง)

ผมเคยบอกเพื่อนๆ เสมอว่า ไม่ว่าจะมีสถานการณ์แบบใหน ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่แค่ใหน

พูดง่ายๆ คือ ไม่ว่าจะมีอะไรเข้ามาในชีวิต

ผมไม่เคยหวั่นไหว ไม่เคยเสียใจ ไม่เคยรู้สึกโกรธแค้นหรือเศร้าสร้อย

แต่เหตุที่ทำให้ผมอยู่ในสภาวะจิตใจที่ไม่สู้ดีก็เพราะว่า

"คุณ" นั่นแหละ

เพื่อนไม่สบายใจ ผมก็ไม่สบายใจไปด้วย

ผมพยายามเข้าปลอบ พยายามเข้าช่วยเหลือ...

ก็ไม่ดีขึ้น ยังคงอยู่ในความรู้สึกที่กัดกินจิตใจตัวเองต่อไป...

แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ?

ผมก็เสียใจนะ

...เอนทรีนี้ไม่พูดถึงประเทศชาติครับ ผมรู้ว่าต่อให้อนาคตประเทศชาติเป็นยังไง คุณก็ยังสามารถออกหากินได้ตามปกติ เหมือนทุกครั้งที่เคยเป็น เหมือนทุกครั้งที่มีการโกงกิน ที่เศรษฐกิจมันดิ่งลงเหว ที่ค่าเงินชาติต่างๆ พุ่งเหนือค่าเงินบาทไทย เหมือนทุกครั้งที่มีการประกาศสภาวะต่างๆ ในเขตกรุงเทพ ปริมณฑล ตามจุดต่างๆ หรือทั่วประเทศไทย เหมือนสงครามย่อย สงครามใหญ่ต่างๆ เหมือนการประท้วง ก่อม็อบ จลาจล และต่างๆ นานา 

...คุณอาจจะเถียงผมว่า คิดอย่างนี้แล้วไม่เห็นใจชาวแฟลตดินแดงบ้างเลยเหรอ ใจไม้ใส้ระกำ พวกเค้าอยู่บนความเสี่ยงที่จะตายได้ทุกเมื่อเลยนะ อาจตายเพราะวินาศกรรมร้ายแรงด้วย ตึกทุกตึก ถนนทุกสายจะลุกเป็นไฟ

...อ๋อเหรอครับ...จริงอยู่ที่การก่อวินาศกรรมเป็นเรื่องน่าเกลียดและผิดกฏหมาย แต่สิ่งนึงที่ผมคิดคือ ผมค่อนข้างฝังใจกับชาวแฟลตดินแดง ที่มีการเวณคืนแฟลตแต่ชาวแฟล็ตไม่ยินยอมทั้งๆ ที่อาคารนั้นทรุดโทรม ต้องการบูรณะขึ้นมาใหม่ แต่ชุมชนยืนกรานว่าจะไม่ย้ายหนีไปใหน เพราะเป็นชุมชนที่เคยหากินกันมานานแล้ว

...ผมไม่เข้าใจว่าจะหวงที่ไปใหนครับ จะพูดว่าผมไม่เข้าใจความรู้สึกของคนที่มีที่ก็ได้ ผมไม่รู้หรอกว่าที่ดิน (อันนี้พูดรวมๆ นะ) ที่คุณมีมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษรุ่นคุณก๋งหรืออะไรก็ตามแต่ มันสำคัญกับคุณขนาดนั้นเลย? คุณไม่สามารถจะทำกินได้เมื่อย้ายที่ใหม่? คุณรู้สึกว่าดินที่ใหม่ไม่เหมือนดินที่เดิม? หรือบ้านใหม่ฮวงจุ้ยไม่ดีเหมือนบ้านเดิม?

...คนเราก็ต้องมีการโยกย้ายเปลี่ยนแปลงกันทั้งนั้นแหละครับ ทุกอย่างมันก็ไม่จีรังยั่งยืน จะมีความเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อย อยู่ๆ ไปเดี๋ยวมันก็ชินเอง หรือทางที่ดีที่สุด คุณควรจะชินกับ "ความเปลี่ยนแปลง" ซะ ผมพูดถึงทุกคนเลยนะ ไม่ว่าใครจะไปใหน ไม่ว่าคุณจะไปเรียนต่อ (ผมเห็นหลายคนจะไปเรียนต่อก็ร้องร่ำราวกับร่างกายจะแหลกสลาย แต่พอไปอยู่ที่นู่นได้ซักพักก็แฮปปี้ดีซะงั้น) ชินเถอะครับกับความเปลี่ยนแปลง คุณจะได้ "ไม่เสียใจ" ที่พบกับความเปลี่ยนแปลง เมื่อคุณเตรียมใจยอมรับความเปลี่ยนแปลงได้แล้ว คุณจะได้เอาสมองไปคิดว่าจะรับมือกับความเปลี่ยนแปลงยังไง ดีซะอีก

แต่ผมพูดถึงโดยรวมนะ ผมไม่ใช่เสื้อแดงแน่ๆ ที่มาพูดถึงการเปลี่ยนแปลงระบบของประเทศ...จริงอยู่บางครั้งเราอยากเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง แต่เราควรดูเรื่องความเหมาะสมด้วย ไม่ใช่ว่ากูจะเอาๆ กูไม่ชอบ กูจะเปลี่ยน หรือเปลี่ยนมาแล้วชอบใจ เจอเปลี่ยนอีกไม่เอา...ฉะนั้นแล้วคุณควรจะไปอ่านบรรทัดบนๆ นะครับ

ขอพูดรวมๆ อีกที หลายคนก็เป็นเหมือนกัน บางคนที่เปลี่ยนจากสิ่งหนึ่งมาอีกสิ่งหนึ่ง แล้วพบว่าเป็นที่น่าพอใจ คุณก็จะยึดติดกับสิ่งนั้น ไม่ต้องการให้สิ่งนั้นมันแปรเปลี่ยนไปอีก ยิ่งคุณยึดติดมาก คุณก็ยิ่งไม่สบายใจมาก สุดท้ายคุณก็ต้องทำอะไรซักอย่างเพื่อเรียกสิ่งที่คุณยึดติดนั้นคืนโดยที่ไม่สนใจความเดือดร้อนของคนอื่น

...........ปล่อยวางซะเถอะครับ.........

ผมไม่ใช่อนุรักษ์นิยม และในชั่วโมงนี้ไม่อยากพูด (เพราะประเทศไทยไม่สามารถวิพากษ์เรื่องนี้ได้อย่างเสรีเช่นหลายประเทศในยุโรปและญี่ปุ่น) แต่ผมจะให้ดูความเปลี่ยนแปลงโดยที่อะไรๆ ยังไม่พร้อม คือเมื่อปี 2475 ที่มีการเรียกร้องให้เปลี่ยนแปลงการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เป็นระบอบประชาธิปไตย...ผมก็ไม่อยากขุดคุ้ยเรื่องเก่ามาพูดหรอกนะ แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจว่าคนเหล่านั้นในสมัยนั้น (ผมหมายถึง "คนไทยทุกคนในสมัยนั้น" ตั้งแต่แกนนำคณะราษฎร์ก็ดี สมาชิกก็ดี เหล่าผู้ใกล้ชิดองค์ท่านก็ดี ข้าราชการต่างๆ หรือแม้แต่ประชาชนทั่วไปก็ดี) เข้าใจคำว่า "ประชาธิปไตย" พอที่จะออกปากเรียกร้องหรือยัง? (แต่ผมไม่ใช่พวกที่เรียกร้องให้เอาระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์คืนประเทศแน่ๆ คือประเทศเปลี่ยนระบอบไปแล้วก็ต้องยอมรับ และทำหน้าที่ของประชาชนในระบอบให้ดีที่สุด)

หลายเรื่องที่พูดในเอนทรีนี้ เกิดจากความอัดอั้นตันใจนานานับประการ บางเรื่องก็ไม่อยากพูด เพราะผมไม่ต้องการที่จะกระทบกระทั่งกับใคร เพื่อนผมที่เป็นเสื้อแดงก็มี เสื้อเหลืองก็มาก รักทักษิณก็เยอะอยู่ หรืออนุรักษ์นิยมก็เยอะแยะ จึงพยายามกลั่นกรองแล้วที่จะพูดโดยที่ไม่ให้กระทบอะไรใคร และเป็นเพียงความคิดเห็นเพียวๆ ที่ผมรู้สึกว่าผมเชื่อตามนี้ สำหรับท่านอื่นๆ แล้วผมไม่อยากเรียกร้องให้ท่านเปลี่ยนความเชื่อหรืออะไรก็ตาม

แต่ผมอยากให้ท่าน "สงบใจ" ในสถานการณ์แบบนี้เถอะ

ปัญหาต่างๆ ปล่อยให้ผู้แก้ปัญหาเค้าเคลียร์ไป

ป.ล. ส่งท้าย แม้ความคิดจะเหมือนกัน แต่การใช้ถ้อยคำต่างกัน เช่น

"เสื้อแดงไปตายซะไอ้ควาย"

หรือ

"ขอให้กำลังใจทหารในการปราบจลาจลครับ"

ท่านคิดว่าท่านชอบแบบใหนมากกว่ากัน

แล้วท่านกำลังตั้งชื่อเอ็มเป็นแบบใหนอยู่?